Skip to content

انواع اسکن‌های پزشکی هسته‌ای

پزشکی هسته‌ای امروز به‌ عنوان یکی از دقیق‌ترین و پیشرفته‌ترین روش‌های تشخیصی در دنیا شناخته می‌شود. برخلاف تصویربرداری‌های معمول که تنها ساختار اندام‌ها را نمایش می‌دهند، اسکن‌های هسته‌ای قادرند علاوه بر ساختار، عملکرد و فعالیت سلول‌ها و بافت‌ها را نیز به‌طور مستقیم نشان دهند. همین ویژگی، امکان شناسایی زودهنگام بیماری‌هایی مانند: سرطان، مشکلات قلبی، اختلالات مغزی، بیماری‌های تیروئید و بسیاری دیگر از ناهنجاری‌ها را با دقتی بالا فراهم می‌کند. برای بهره‌مندی از این خدمات در غرب تهران، مرکز پزشکی و تصویربرداری جام جم شهریار با استفاده از تجهیزات پیشرفته و کادری متخصص، اسکن‌های هسته‌ای را با بالاترین کیفیت و در کوتاه‌ترین زمان ارائه می‌دهد.

اسکن هسته‌ای پزشکی انجام می‌شود

اسکن هسته‌ای چیست؟

اسکن هسته‌ای یکی از پیشرفته‌ترین روش‌های تصویربرداری پزشکی است که به‌طور ویژه برای بررسی عملکرد اندام‌ها و بافت‌های داخلی بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش از مقادیر بسیار کمی مواد رادیواکتیو (رادیودارو) استفاده می‌شود که پس از ورود به بدن، در اندام هدف تجمع پیدا می‌کنند. سپس با استفاده از یک دستگاه پیشرفته به نام گاما کمرا، پرتوهای ساطع‌شده از این مواد ثبت و به تصویر تبدیل می‌شوند. تفاوت اصلی اسکن هسته‌ای با روش‌هایی مانند اشعه ایکس، سی‌تی‌اسکن یا MRI این است که آن‌ها بیشتر ساختار فیزیکی بدن را نشان می‌دهند، در حالی که اسکن هسته‌ای عملکرد سلول‌ها، میزان خون‌رسانی، متابولیسم و حتی فعالیت‌های غیرطبیعی در بافت‌ها را آشکار می‌کند. به همین دلیل پزشکان می‌توانند بیماری‌ها را در مراحل اولیه و قبل از بروز تغییرات ساختاری جدی تشخیص دهند.

اسکن هسته‌ای چگونه انجام می‌شود؟

انجام اسکن هسته‌ای یک فرآیند ساده، ایمن و بدون درد است که در چند مرحله دنبال می‌شود. در نخستین مرحله، مقدار بسیار کمی از یک ماده رادیواکتیو به نام رادیودارو وارد بدن می‌شود. این کار از طریق تزریق داخل رگ صورت می‌گیرد، اما بسته به نوع اسکن و اندام مورد بررسی، ممکن است رادیودارو به شکل خوراکی (مایع یا قرص) یا از طریق استنشاقی نیز دریافت شود. پس از ورود رادیودارو، نیاز است مدتی صبر کرد تا ماده در بافت یا اندام هدف جذب شود؛ این زمان می‌تواند از چند دقیقه تا چند ساعت متغیر باشد و در موارد خاص حتی ممکن است انجام اسکن به روز بعد موکول شود. پس از جذب کامل، بیمار روی تخت مخصوص دراز می‌کشد و دستگاهی پیشرفته به نام گاما کمرا شروع به ثبت پرتوهای ساطع‌شده از رادیودارو می‌کند. این مرحله کاملا بی‌درد و بی‌صداست و بین ۲۰ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشد. تنها نکته مهم این است که بیمار باید در طول تصویربرداری بدون حرکت باقی بماند تا تصاویر با وضوح بالا به دست آیند. پس از پایان اسکن، هیچ محدودیتی برای بازگشت به فعالیت‌های روزمره وجود ندارد و اکثر بیماران بلافاصله می‌توانند روال عادی زندگی خود را ادامه دهند. پزشک نیز بر اساس تصاویر دقیق بدست‌آمده، عملکرد اندام‌های داخلی را بررسی کرده و در صورت نیاز، بهترین گزینه درمانی را پیشنهاد می‌دهد..

انواع اسکن‌های هسته‌ای

اسکن هسته‌ای یک شاخه گسترده از تصویربرداری پزشکی است که بسته به نوع بیماری و نیاز بیمار، روش‌های مختلفی دارد. پزشک با توجه به علائم، سابقه پزشکی و اندام مورد بررسی، نوع مناسب اسکن را انتخاب می‌کند. هر کدام از این اسکن‌ها با هدف مشخصی انجام می‌شوند و می‌توانند اطلاعات ارزشمندی درباره عملکرد اندام‌ها در اختیار پزشک قرار دهند. در ادامه با مهم‌ترین انواع اسکن‌های پزشکی هسته‌ای آشنا می‌شوید:

اسکن قلب

اسکن هسته‌ای قلب، که با نام اسکن پرفیوژن میوکارد (MPI/MIBI) نیز شناخته می‌شود، یکی از دقیق‌ترین و پرکاربردترین روش‌های پزشکی هسته‌ای برای بررسی جریان خون در عضله قلب و ارزیابی عملکرد قلب است. این روش برای بیمارانی که علائم مشکوک به تنگی عروق کرونر، سابقه سکته قلبی یا درد قفسه سینه دارند، بسیار مفید است. در این روش، تصاویری از قلب در دو حالت مختلف گرفته می‌شود: حالت استراحت و حالت استرس. حالت استرس می‌تواند با ورزش یا با داروهای تحریک‌کننده‌ای مانند دوبوتامین یا دی‌پیریدامول ایجاد شود تا عملکرد قلب در شرایط فشار و فعالیت بیشتر بررسی شود. این تصاویر به پزشک امکان می‌دهند تا مناطق با جریان خون ناکافی، آسیب عضله قلب یا کاهش عملکرد قلب را شناسایی کند. مزیت اصلی اسکن هسته‌ای قلب این است که نه تنها مشکلات ساختاری قلب، بلکه عملکرد واقعی و جریان خون در بافت قلب را نشان می‌دهد. این اطلاعات برای تشخیص زودهنگام بیماری‌های قلبی و برنامه‌ریزی درمانی دقیق اهمیت ویژه‌ای دارند.

اسکن استخوان

برای ارزیابی سلامت استخوان‌ها و عملکرد متابولیک آن‌ها، اسکن استخوان یکی از دقیق‌ترین روش‌های موجود است. این اسکن قادر است تغییرات استخوانی را حتی قبل از آنکه در تصاویر رادیولوژی یا MRI قابل مشاهده باشند، شناسایی کند و به همین دلیل در تشخیص زودهنگام شکستگی‌های پنهان، عفونت‌ها، تومورها یا گسترش سرطان به استخوان‌ها بسیار موثر است انجام این اسکن به‌طور معمول نیاز به ناشتا بودن ندارد، اما نوشیدن مایعات کافی بین تزریق رادیودارو و تصویربرداری باعث جذب بهتر ماده و تهیه تصاویر واضح‌تر می‌شود. همچنین ممکن است از بیمار خواسته شود قبل از شروع تصویربرداری مثانه خود را تخلیه کند تا تصاویر دقیق‌تری به دست آیند.

اسکن هسته‌ای پزشکی چگونه انجام می‌شود

اسکن تیروئید

برخلاف سونوگرافی که تنها ساختار تیروئید را نمایش می‌دهد، این اسکن عملکرد غده و میزان جذب ید توسط آن را ارزیابی می‌کند و اطلاعات ارزشمندی درباره فعالیت متابولیک تیروئید در اختیار پزشک قرار می‌دهد. در این روش معمولا از ید رادیواکتیو یا تکنسیم استفاده می‌شود که می‌تواند به صورت خوراکی (کپسول یا مایع) یا تزریق وریدی وارد بدن شود. بسته به نوع رادیودارو، مدت زمان لازم برای جذب ماده توسط تیروئید ممکن است بین ۱۵ دقیقه تا ۶ ساعت متفاوت باشد. پس از جذب کامل، تصاویر توسط دستگاه تصویربرداری ثبت شده و پزشک عملکرد غده را بررسی می‌کند. اسکن تیروئید یک روش ایمن، غیرتهاجمی و بدون درد است که امکان تشخیص اختلالاتی مانند پرکاری یا کم‌کاری تیروئید، ندول‌ها و توده‌های مشکوک را فراهم می‌کند و به برنامه‌ریزی درمانی دقیق کمک می‌کند.

اسکن کلیه

اسکن هسته‌ای کلیه یکی از روش‌های دقیق، ایمن و غیرتهاجمی تصویربرداری است که برای ارزیابی عملکرد کلیه‌ها، جریان خون کلیوی و دفع ادرار استفاده می‌شود. این روش اطلاعاتی ارائه می‌دهد که با سونوگرافی یا سی‌تی‌اسکن قابل مشاهده نیست و به پزشک امکان می‌دهد مشکلات عملکردی یا ساختاری کلیه‌ها را با دقت بالاتر تشخیص دهد. اسکن کلیه با تزریق رادیودارو انجام می‌شود و تصاویر به کمک دستگاه تصویربرداری ثبت می‌شوند. این روش بدون درد و با کمترین خطر برای بیمار است و اطلاعات ارزشمندی درباره سلامت کلیه‌ها در اختیار پزشک قرار می‌دهد. مهم‌ترین کاربردهای اسکن کلیه عبارت‌اند از:

  • بررسی عملکرد هر کلیه به‌ صورت جداگانه
  • تشخیص انسداد در مسیر ادراری، مانند سنگ یا تنگی حالب
  • بررسی برگشت ادرار به کلیه‌ها (ریفلاکس) به خصوص در کودکان
  • شناسایی اسکار یا آسیب‌های کلیوی ناشی از عفونت‌های مکرر
  • ارزیابی جریان خون به کلیه‌ها
  • پایش عملکرد کلیه قبل یا بعد از پیوند

اسکن ریه

اسکن هسته‌ای ریه، که به نام اسکن تهویه/پرفیوژن (V/Q Scan) نیز شناخته می‌شود، یکی از روش‌های دقیق برای ارزیابی عملکرد ریه‌ها و تشخیص آمبولی ریه (وجود لخته خون در شریان‌های ریوی) است. این روش زمانی که انجام سی‌تی آنژیوگرافی به هر دلیلی ممکن نباشد، گزینه‌ای ایمن و کارآمد به شمار می‌آید. اسکن ریه از دو بخش اصلی تشکیل شده است:  فاز تهویه و فاز پرفیوژن.  فاز تهویه میزان جریان هوا در ریه‌ها را بررسی می‌کند و فاز پرفیوژن جریان خون در ریه‌ها را ارزیابی می‌نماید. بسته به شرایط بیمار، ممکن است هر دو فاز در یک جلسه انجام شوند یا تنها فاز پرفیوژن ثبت شود. زمان انجام اسکن بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشد و این فرآیند کاملا بدون درد و غیرتهاجمی است. کاربردهای اصلی اسکن ریه عبارت‌اند از:

  • تشخیص آمبولی ریه و انسداد جریان خون در شریان‌های ریوی
  • ارزیابی جریان هوا و خون در ریه‌ها قبل از جراحی
  • بررسی عملکرد ریه‌ها در بیماران با بیماری‌های مزمن ریوی
  • پایش اثر درمان‌های دارویی یا جراحی بر عملکرد ریه‌ها

اسکن مغز

اسکن هسته‌ای مغز یکی از روش‌های تخصصی پزشکی هسته‌ای است که برای بررسی جریان خون، فعالیت متابولیک و عملکرد مغز به کار می‌رود. برخلاف MRI یا CT اسکن که عمدتا ساختار فیزیکی مغز را نشان می‌دهند، تمرکز اصلی اسکن مغز بر عملکرد سلولی و مولکولی آن است و می‌تواند اختلالاتی را شناسایی کند که در دیگر روش‌های تصویربرداری قابل مشاهده نیستند. این روش با استفاده از رادیودارو انجام می‌شود که میزان تابش آن بسیار پایین و ایمن است و برای بیمار خطری ایجاد نمی‌کند. اسکن مغز اطلاعات ارزشمندی درباره فعالیت نورون‌ها، جریان خون مغزی و مناطقی از مغز که ممکن است تحت تاثیر بیماری‌هایی مانند آلزایمر، صرع، سکته مغزی یا تومورهای مغزی قرار گرفته باشند، ارائه می‌دهد.

اسکن هسته‌ای پزشکی انجام می‌شود

پت اسکن

برای بررسی دقیق فعالیت متابولیک سلول‌ها و بافت‌های بدن، پت اسکن یکی از پیشرفته‌ترین روش‌های پزشکی هسته‌ای محسوب می‌شود. برخلاف روش‌های تصویربرداری سنتی مانند CT یا MRI که ساختار فیزیکی اندام‌ها را نشان می‌دهند، پت اسکن عملکرد زیستی و شیمیایی سلول‌ها را در سطح مولکولی ارزیابی می‌کند و اطلاعات ارزشمندی درباره فعالیت‌های سلولی ارائه می‌دهد. این روش در تشخیص زودهنگام بیماری‌ها و برنامه‌ریزی درمان اهمیت زیادی دارد. کاربردهای اصلی پت اسکن عبارت‌اند از:

  • تشخیص و شناسایی توده‌های سرطانی
  • بررسی پراکندگی سرطان در بدن (متاستاز)
  • تعیین مرحله بیماری (Staging)
  • ارزیابی پاسخ به درمان و اثربخشی داروها
  • تمایز بین توده زنده و اسکار (بافت مرده)

اسکن هسته‌ای برای تشخیص چه مواردی انجام می‌شود؟

اسکن هسته‌ای یکی از دقیق‌ترین روش‌های تصویربرداری عملکردی در پزشکی است که به پزشکان امکان می‌دهد نه تنها ساختار، بلکه فعالیت و عملکرد درونی اندام‌ها را ارزیابی کنند. برخلاف روش‌های تصویربرداری سنتی که صرفا شکل و ساختار اعضای بدن را نشان می‌دهند، اسکن هسته‌ای توانایی شناسایی تغییرات عملکردی در مراحل ابتدایی بیماری‌ها را فراهم می‌کند. به همین دلیل، این روش در بسیاری از تخصص‌ها برای تشخیص، بررسی و پایش روند درمان استفاده می‌شود. مهم‌ترین موارد استفاده از اسکن هسته‌ای عبارت‌اند از:

  • بیماری‌های قلبی: بررسی جریان خون به عضله قلب و تشخیص تنگی عروق کرونر، شناسایی سکته قلبی خاموش، تشخیص بافت‌های آسیب‌دیده یا مرده و ارزیابی عملکرد پمپ قلب (EF).
  • اختلالات مغزی و عصبی: بررسی کاهش جریان خون در بیماری‌هایی مانند آلزایمر، پارکینسون و صرع، شناسایی محل دقیق حملات صرعی و تشخیص زودهنگام سکته مغزی یا تومورهای مغزی.
  • بیماری‌های استخوان: تشخیص متاستاز (گسترش سرطان به استخوان)، بررسی عفونت و التهاب مفاصل، شناسایی شکستگی‌های پنهان یا پوکی استخوان و پایش نتایج درمان سرطان یا عفونت‌های مزمن.
  • مشکلات تیروئید: ارزیابی پرکاری یا کم‌کاری تیروئید، تشخیص گره‌های مشکوک (سرد یا گرم) و تعیین عملکرد و محل دقیق غده تیروئید.
  • بیماری‌های ریوی: تشخیص آمبولی ریه، بررسی تهویه و خون‌رسانی ریه‌ها و ارزیابی عملکرد ریه قبل از جراحی.
  • مشکلات کلیه و دستگاه ادراری: بررسی جریان خون به کلیه‌ها، تشخیص انسداد مجاری ادراری، ارزیابی عملکرد هر کلیه به‌ صورت جداگانه و شناسایی عفونت یا ناهنجاری‌های مادرزادی در کودکان
  • تشخیص و پایش سرطان‌ها: کشف محل اولیه و متاستاز سرطان، تعیین مرحله بیماری (Staging)، بررسی پاسخ به درمان‌های شیمی‌درمانی یا رادیوتراپی و شناسایی عود مجدد بیماری پس از درمان

آمادگی‌های لازم برای انجام اسکن هسته‌ای

برای اطمینان از دقت بالای اسکن هسته‌ای و جلوگیری از هرگونه اختلال در نتایج، رعایت نکات ساده اما مهم قبل از مراجعه ضروری است. نوع آمادگی ممکن است بسته به نوع اسکن (قلب، تیروئید، کلیه، استخوان و غیره) متفاوت باشد، اما نکات عمومی و ضروری شامل موارد زیر است:

  • اگر باردار هستید یا در دوران شیردهی قرار دارید، حتما پزشک و تکنسین را مطلع کنید.
  • در صورت مصرف هرگونه داروی خاص، آن را به تکنسین اطلاع دهید.
  • برای برخی از اسکن‌ها مانند اسکن قلب (MPI یا MIBI)، نیاز است ۴ تا ۶ ساعت ناشتا باشید.
  • مصرف برخی مواد غذایی مانعی ندارد، مگر آنکه پزشک دستور خاصی داده باشد.
  • در اسکن قلب، از ۲۴ ساعت قبل از مراجعه از مصرف قهوه، چای، شکلات، نوشابه و برخی داروهای حاوی کافئین خودداری کنید.
  • بهتر است با لباس راحت و بدون دکمه، زیپ یا اجزای فلزی به مرکز مراجعه کنید تا تصویربرداری با کیفیت بالا انجام شود.
  • نسخه پزشک، سوابق بیماری، جواب آزمایش‌ها، تصاویر اسکن یا عکس‌های قبلی خود را همراه داشته باشید.

خطرات و عوارض تصویربرداری هسته‌ای

پزشکی هسته‌ای یکی از دقیق‌ترین و ایمن‌ترین روش‌های تشخیصی در پزشکی محسوب می‌شود، اما مانند هر روش درمانی یا تشخیصی دیگری، ممکن است برخی خطرات یا عوارض جانبی اندک به همراه داشته باشد. میزان رادیواکتیوی که در اسکن‌های هسته‌ای استفاده می‌شود بسیار کم و کاملا کنترل‌شده است و تهدیدی برای سلامت بدن ایجاد نمی‌کند. رادیوداروها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به‌ سرعت در بدن تجزیه شوند یا از طریق ادرار دفع شوند. میزان تابش رادیواکتیو مورد استفاده بسته به نوع اسکن متفاوت است، اما با میزان پرتو یک سی‌تی‌اسکن یا حتی کمتر از آن قابل مقایسه است. حساسیت یا واکنش به رادیوداروها بسیار نادر است، اما در برخی افراد ممکن است عوارض خفیفی مانند تهوع، سردرد یا بثورات پوستی مشاهده شود. در موارد خاص، پزشک ممکن است توصیه کند که برای چند ساعت تا حداکثر یک روز، از تماس نزدیک با نوزادان یا زنان باردار خودداری شود تا از هرگونه اثر احتمالی جلوگیری شود. این نکات نشان می‌دهند که پزشکی هسته‌ای با رعایت دستورالعمل‌های ایمنی، روشی مطمئن و با خطر بسیار پایین برای تشخیص دقیق بیماری‌ها است.

اقدامات بعد از انجام اسکن هسته‌ای

اقدامات بعد از انجام اسکن هسته‌ای

پس از انجام اسکن هسته‌ای، می‌توانید بلافاصله به خانه بازگردید و فعالیت‌های روزمره خود را از سر بگیرید. برای دفع سریع‌تر رادیودارو از بدن و رعایت نکات ایمنی، توصیه می‌شود چند نکته مهم را مدنظر داشته باشید:

  • در ۲۴ ساعت پس از اسکن، میزان مصرف آب خود را افزایش دهید (حدود ۸–۱۰ لیوان) تا رادیودارو سریع‌تر از بدن دفع شود.
  • در ۶ الی ۱۲ ساعت اول، بعد از هر بار استفاده از توالت، دست‌ها را به‌ خوبی با آب و صابون بشویید.
  • مقدار تابش بسیار کم است، اما محض احتیاط، بهتر است تا چند ساعت از تماس نزدیک با نوزادان، کودکان کوچک و زنان باردار خودداری کنید.
  • فاصله فیزیکی حدود ۱ تا ۲ متر را رعایت کنید، مخصوصا در اسکن‌هایی با دوز بالاتر مانند PET scan.
  • برخی افراد ممکن است کمی احساس خستگی یا سبکی سر داشته باشند؛ این حالت ناشی از اضطراب یا تزریق دارو است و استراحت سبک همان روز کافی است.
  • جواب اسکن طی ۱ تا ۳ روز کاری آماده می‌شود و باید توسط پزشک متخصص شما تفسیر شود تا تصمیم‌گیری درمانی یا تشخیصی بر اساس آن انجام گیرد.
  • عوارض جدی نادر هستند، اما در صورت مشاهده هرگونه واکنش آلرژیک (قرمزی پوست، خارش، تورم)، تهوع شدید یا استفراغ، سرگیجه یا ضعف شدید و یا عدم ادرار طی چند ساعت، فورا با پزشک خود تماس بگیرید.

کلام پایانی

اسکن‌های پزشکی هسته‌ای با دقت بالا و توانایی منحصر به فرد در نمایش عملکرد اندام‌ها، تحولی چشمگیر در تشخیص و درمان بسیاری از بیماری‌ها ایجاد کرده‌اند. استفاده از این فناوری نوین، امکان تشخیص زودهنگام، شروع درمان به ‌موقع و ارتقای کیفیت زندگی بیماران را فراهم می‌کند. اگر به دنبال مرکزی تخصصی، مجهز و مطمئن برای انجام انواع اسکن‌های هسته‌ای هستید، مرکز پزشکی هسته‌ای جام جم شهریار با کادر مجرب، تجهیزات پیشرفته و محیطی امن، بهترین انتخاب شما خواهد بود. تیم ما متعهد است با خدمات دقیق و همراهی صمیمانه، شما را در مسیر حفظ و ارتقای سلامتتان همراهی کند.

سوالات متداول

آیا اسکن هسته‌ای برای همه افراد مناسب است؟

در بیشتر موارد بله، امام زنان باردار و شیرده قبل از انجام باید با پزشک مشورت کنند.

آیا انجام اسکن هسته‌ای خطرناک است؟

دوز پرتو در این اسکن‌ها بسیار کم و کنترل شده است و معمولا بی خطر است.

مدت زمان انجام اسکن چقدر است؟

بین ۲۰ دقیقه تا چند ساعت می‌تواند طول بکشد و بسته به نوع اسکن و جذب ماده رادیو اکتیو متفاوت است.